তুমিয়েই যুক্তি ; তুমিয়েই তৰ্ক Assamese Short Poem.

তুমিয়েই যুক্তি ; তুমিয়েই তৰ্ক ,

 তুমি তোমাতেই নিমজ্জিত  প্ৰাণ।।

নুশুনা তুমি , নোৱাৰা শুনিব; 

নকৰা তুমি , কৰিব নোৱাৰা। 

কাৰণ তুমিয়েই শক্তি , তুমিয়েই পোহৰ ।।।

---

সাৰাংশ

কবিতাটোৱে যেন আত্মাৰ অন্তৰ্নিহিত স্বৰূপৰ বিষয়ে এটা বাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰিছে। কবিয়ে এই ধাৰণাটোৰ ওপৰত চিন্তা-চৰ্চা কৰিছে যে মানুহৰ সত্তাটোৱেই কাৰণ আৰু প্ৰভাৱ দুয়োটা, প্ৰশ্ন আৰু উত্তৰ। ইয়াৰ পৰা গভীৰ আত্মনিৰীক্ষণৰ ইংগিত পোৱা যায় য’ত আত্মা নিজৰ সত্তাত ইমানেই নিমগ্ন হৈ পৰে যে বাহ্যিক ধাৰণাবোৰৰ প্ৰতি ই অৱহেলিত হৈ পৰে। “শুনা নাই, শুনিব নোৱাৰি; শুনা নাই, নোৱাৰি” এই শাৰীকেইটাই বাহিৰৰ প্ৰভাৱ বা মতামতৰ প্ৰতি স্বেচ্ছামূলক বা অনিচ্ছাকৃত অজ্ঞানতাক বুজাইছে। শেষত কবিতাটোৱে ঘূৰি ঘূৰি এটা শক্তিশালী সিদ্ধান্তলৈ ঘূৰি আহে, আত্মাই শক্তি আৰু জ্ঞানৰ উৎস, নিজৰ পথ প্ৰদৰ্শক পোহৰ হোৱাৰ দৰেই বুলি দৃঢ়তাৰে। কবিয়ে আত্মনিৰ্ভৰশীলতা, আভ্যন্তৰীণ প্ৰতিফলন, ব্যক্তিগত মনোভাৱৰ শক্তিৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছে।

---

Assamese Short Poem, You are the reason; You are the argument.

You are the reason; You’re the argument,

You are the soul immersed in you.

don’t hear, can’t hear.

You don’t , you can’t.

Because you are the strength, you are the light.

Explanation of তুমিয়েই যুক্তি ; তুমিয়েই তৰ্ক Assamese Short Poem

The poem delves into a metaphysical entity, always denoted by “You are…” It influences thoughts and actions. It’s both the initiator and focus. Emphasizes its profound self-awareness. Hints at a deep self-connection. Suggests significant influence on decision-making.

The verses “You don’t hear, you can’t hear; / You don’t, you can’t” seem to express a withdrawal or separation from the outside world and its chatter. Portrays deep reflection, focus turned inward.
Presence unresponsive to external stimuli. Suggests a state of introspection.

Presence described with limitations. Can’t hear or respond. Simultaneously attributed with power.
Possesses significant illumination.This contradiction points to an innate resilience and energy that exists despite the described constraints.

In summary, the poem contemplates the intricate attributes of this abstract presence, depicting it as autonomous and potent, yet possibly also secluded and limited in some ways.

Poet – Shyamalendra Nath Baruah